So lagde dei lekkjone på meg
og klaven kring halsen min batt.
Helsa mi pinte dei tå meg,
men hatet sit enno att!
Å, hadde eg kulor og knivar
som rokk dit eg vilde no,
Gud nåde då lensmann og skrivar,
– dei lagdes snart lik båe tvo!
Å, var eg so giftig som pesten,
og ill som ein eiterormstyng,
Gud nåde då fengselspresten,
som går her og preikar og syng!
Kvi fa'n kjem den kallen inn til meg,
med song og hallelujadikt?
Kva svartaste er det han vil meg med
Våset um anger og slikt?
E geig ikkje anger i bringa,
og kjem eg meg ein gong på dør
skal kniven på ny eg svinga,
med kaldare hat enn før!
Vreid еще тексты
Оценка текста
Статистика страницы на pesni.guru ▼
Просмотров сегодня: 1