От тиргизирге от тапмай къалгъандыла, От излерге сен бар, мен бар болгъандыла. Сосурукъ: "Мен барайым!"- дегенди, отха, "Гичи барыргъа керекди аллай затха!"
Орира орира ой, орира орира ой!
Алай айтып миннгенди секирип атха, Барыда ыспас этгендиле жаш нартха. Сосурукъ атха къамчини жетдиргенди, Къушча учуп, тау ауузлагъа киргенди.
Орира орира ой, орира орира ой!
Чаба, жорта ол таудан таугъа ётгенди, От жарыкъ чыкъгъан бир дорбуннга жетгениди. Къараса, дорбунда уллу от жанады, Отну жанында деу эмеген жатады.
Орира орира ой, орира орира ой!
Сермеп алды Сосурукъ отдан кесеуню, Кёзюне мыдых тюшюп уятды деуню. Ол заманда, нарт адетде Салам берди, Нек келгенин деуге ангылатып кёрдю.
Орира орира ой, орира орира ой!
Унамайды эмеген отну берирге, Излейди ол къарыу, кюч сынап кёрюрге, Жаш болса да, Сосурукъ устады амалгъа, Деуге ойюн юйретейим, деди алгъа.
Орира орира ой, орира орира ой!
Ол анга къызгъан темирлени жутдурду, Тёппеси бла къая ташланы тутдурду. Кесини ким болгъанын андан букъдурду, Деу эмегенни отун алып къутулду!